BBK Book Fair 2009
posted on 21 Oct 2009 09:19 by this-is-nuttตื่นเต้นกะงานหนังสืออีกเช่นเคย 555
เสียดายยังไม่ได้เจอใครเลยอะ TT^TT
ทั้งเฮียseng พี่อัพ พี่ดวง
จะไปจนกว่าจะเจอละกานโน๊ะ :))
เล่มนึงที่ชอบมาก คือ London kukkik
อ่านและอยากไปปปป >///<
ตื่นเต้นกะงานหนังสืออีกเช่นเคย 555
เสียดายยังไม่ได้เจอใครเลยอะ TT^TT
ทั้งเฮียseng พี่อัพ พี่ดวง
จะไปจนกว่าจะเจอละกานโน๊ะ :))
เล่มนึงที่ชอบมาก คือ London kukkik
อ่านและอยากไปปปป >///<
ก้รู้ว่าถึงเขียนไป ก้คงไม่เห็น
แต่ก้ออยากเขียนอยู่ดี
แค่อยากจะบอกว่า,,
วันนี้รู้สึกดีที่มีคนคนนึงอยู่ข้างๆ
แค่ได้คุย ก้มีความสุขแล้วละ
:)) )
ความเเตกเเต่งระหว่าง "ความหวัง" กับ "ความคาดหวัง"
"ความหวัง" ทำให้คนเรามีความสุข
ทำให้เรามีเเรงหรือเเม้เเต่เหตุผลในการมีชิวิตอยู่
"ความคาดหวัง" ในขณะเดียวกัน ทำร้ายคน เพราะมีเเต่ ไม่เจ็บก็เสมอตัว
คำถามมีอยู่ว่า คนเราจะสามารถหวัง โดยไม่คาดหวังได้ยังไง
Credit : Gyp
ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้
คิดอะไรหลายๆอย่างไม่ออก
เคยเป็นไหม เวลาที่หาคำตอบของคำถามสักข้อไม่ได้
มันคาใจนะ,,
ช่วงนี้ เหมือนคิดอะไรในหัว ตลอดเวลา
เดินก้คิด นั่งก้คิด ทำอะไรๆก้คิดไปหมดกับคำถามมากมายที่คาใจ
อยากพูดอะไรหลายๆอย่าง ให้คนคนนึงฟัง,, แต่ไม่สามารถ
อยากบอกอะไรบางอย่าง ให้คนคนนึงรับรู้,, แต่ทำไม่ได้
อยากแสดงความรู้สึก ให้คนคนนึงเห็น,, แต่เราไม่กล้า
มันยากนะ ที่บางทีจะทำอะไรแล้วเหมือนมีเส้นอะไรกั้นอยู่
ระหว่าง
อะไรที่ใช่ แต่ต้องพลัดพราก
กับ
อะไรที่ต้องค้นหา แต่ไม่รู้ว่าจะเจอเมื่อไหร่ จะดีหรือไม่ดีไม่รู้
อย่างไหนนะที่จะเสียใจน้อยกว่ากัน
edit @ 30 Aug 2009 16:23:20 by this-is-nutt
> เที่ยงกว่าๆ ยังไม่ค่อยมีคนมา
> อันแรกที่เห็น > ฟ้อนอักษร
> เดินไปตามห้องต่างๆ
> ความรูสึก > ชอบ,, ประทับใจ,, วาดได้ไง,, สวย,,
อยากวาดได้บ้าง,, โดนสุดสุด,, อิน,,
> เจอ Estrella > >//////////<
> เจอ SS > ไม่กล้าเข้าไป
> เจอ wesong > ^0^
> เจอบุคคลนิรนาม เคยเจอที่งานหนังสือ
> ถ่ายรูปห้องเพ้นท์กำแพง
> ถ่ายรูปกับเอเลี่ยนยักษ์
> กลับบ้าน
ขอบคุณ
พี่โอกี้ = คุณลุงที่แสนดี ๕๕๕๕๕+
พี่บี = โลกมันกลมจัง ดีใจที่ได้รู้จักจัง ^^
พี่แบงค์ = มาจากที่ไกลแสนไกล ๕๕๕๕+
พี่อั๋น = คู่ขาลุง อยู่ด้วยกันและฮาจิงจัง
พี่หมี = มาอย่างเงียบๆ
ปิดเทอมนี้ คุ้มเหมือนกันนะ
ได้เจออะไรหลายๆอย่าง
ได้ไปในหลายๆที่
ได้เจอคนหลายๆแบบ
ทำให้ชั้นได้รู้ว่า การชอบคนๆนึง
แล้วเค้าไม่ค่อยแคร์เรา มันเปนยังไง
และสุดท้าย การที่มีคนที่คอยห่วยใยเราเสมอๆ
ทำให้ได้รู้ว่า มันอบอุ่นแค่ไหน
ยิ่งเสียใจ ก้อยิ่งคิดถึง
ยิ่งคิดถึงก้อยิ่งให้อภัย
อยากให้เป็นเหมือนเดิม
ขอร้องเถอะนะ อย่าเปนแบบนี้อีกเลย,,
มันทรมาน,,
จะมาอัพหลายต่อหลายทีและ
แต่ไม่รู้จะอัพอะไรดีนะซิ
งั้นถ้ามีอะไรก้บอกๆกานมั่งละกานนะ
;P